��������Ƶ

Beeldend kunstenaar Sammy Baloji onderzoekt al jaren de koloniale banden tussen Congo en het Westen. Met een nieuwe solotentoonstelling in Antwerpen en een nakend doctoraat komen verschillende draden van dat onderzoek samen. Met MO* spreekt hij over wandtapijten als tegenverhaal, geheugeninstrumenten als verzet en de rechte lijn die er nooit was.

Zichtbaar ontspannen wandelt Sammy Baloji van zijn studio, net om de hoek, het voorplein van Sint-Gillis op, de eerste lentezon op het gezicht. Het zijn nochtans drukke dagen voor de visueel kunstenaar. Op 17 april opent zijn nieuwe solotentoonstelling in Antwerpen, en van mei tot november is zijn werk op de Biënnale van Venetië te zien. Tussendoor, ook in april, verdedigt hij nog zijn doctoraatsthesis aan Sint Lucas Antwerpen en Universiteit Antwerpen.

Dat betekent dat we Sammy Baloji binnenkort “doctor in de kunsten” mogen noemen. Al blijft hij er bescheiden onder. Hij ziet zijn doctoraatsonderzoek als een verdieping van wat hij al jaren doet: de dialoog voeden over de koloniale band die het Westen nog steeds verbindt met het hart van het Afrikaanse continent, en in het bijzonder met zijn thuisland Congo.

Voor dat doctoraatsonderzoek zou hij veldonderzoek in Congo en archiefonderzoek in België doen. Maar net vooraleer dat onderzoek had moeten aanvangen, brak de pandemie uit en kwam hij vast te zitten. In Italië, nota bene. ‘Er zijn slechtere plaatsen’, lacht hij. Het doctoraat, met bijhorende artistieke resultaten, wordt dus wat later dan voorzien afgerond en voorgesteld.

​​

Primeur: eerste artistieke doctoraatsverdediging in de discipline Dans in Vlaanderen

Koninklijk Conservatorium Antwerpen (AP Hogeschool), Universiteit Antwerpen en Universiteit Gent bereiken een mijlpaal: choreograaf en onderzoeker Arkadi Zaides staat op het punt het allereerste artistiek doctoraat in de discipline Dans in Vlaanderen te verdedigen. Nooit eerder werd in Vlaanderen een doctoraat toegekend binnen deze kunstdiscipline. 

Zijn onderzoek, Towards Documentary Choreography, verkent hoe choreografie kan functioneren als een kritisch en documentaire onderzoeksinstrument.  Zaides verweeft archiefmateriaal, videobeelden en getuigenissen in performatieve vormen die maatschappelijke en politieke thema’s zichtbaar maken. 

 “Dat dit het allereerste artistiek doctoraat in de discipline Dans in Vlaanderen is, markeert een belangrijk moment voor het artistiek onderzoek,” zegt Kevin Voets, hoofd onderzoek aan het Conservatorium Antwerpen (AP Hogeschool). “Artistiek onderzoek levert waardevolle inzichten op die de academische en culturele sector verrijken.”

Het doctoraat is een samenwerking tussen Koninklijk Conservatorium Antwerpen (AP Hogeschool), Universiteit Antwerpen, Universiteit Gent en KASK & Conservatorium (HOGENT - Howest). Zaides is verbonden aan de onderzoeksgroepen CORPoREAL (Koninklijk Conservatorium Antwerpen/AP), ARIA (��������Ƶ) en S:PAM (UGent).

--------

De artistieke presentatie van Zaides' onderzoek vindt plaats op donderdag 18 december 2025 onder de vorm van de performance 'The Cloud' om 20:00 in NTGent. Meer info & tickets via . 

De publieke verdediging gaat door op 19 december 2025 tussen 10:00 en 12:30 in NTGent, gratis toegang.

Ter gelegenheid van zijn doctoraatsverdediging nodigt Zaides de externe juryleden Rabih Mroué en Yumna Masarwa uit voor twee lezingen over hun praktijk op 18 december 2025, tussen 10:00 en 13:00 in Studio laGeste in Gent. gratis toegang. 

In dit  van FORUM+ verkennen we hoe artistiek onderzoek licht kan werpen op moeilijke momenten en ons kan helpen om nieuwe mogelijkheden te verbeelden. De bijdragen in dit nummer laten zien hoe kunstenaars en onderzoekers omgaan met onzekerheid, openstaan voor verandering en via onverwachte ontmoetingen nieuwe vormen van kennis creëren. In plaats van alleen te focussen op individuele expressie, benadrukken deze bijdragen het belang van gedeelde ervaringen en voortdurende processen. Door uitwisseling, samenwerking en het mengen van verschillende ideeën en praktijken te omarmen, kan artistiek onderzoek een krachtig middel zijn voor verzet en vernieuwing. We hopen dat dit nummer van FORUM+ je inspireert om de wereld - en haar vele mogelijkheden - opnieuw te verbeelden.

Vlaanderen investeert in hedendaagse kunst, maar snoeit de enige werking rond danserfgoed en ontmantelt in eenzelfde beweging het M HKA. Zonder visie wordt kunsterfgoed wegwerpwaar. Wie betaalt, bepaalt − en de sector splijt.

De cultuursector krijgt wel eens het verwijt te lijden aan een calimerocomplex, zeker als het over subsidies gaat. Maar wanneer de Vlaamse Regering besparingen doorvoert die niet gestoeld zijn op visie maar op rekenkunde, is het misnoegen terecht.

​​

Gennez knipt en plakt met DNA in het S.M.A.K.

Petra Van Brabandt is filosoof en bestuurslid bij Engagement Arts. Anneleen Lemmens is coördinator van Engagement Arts, een organisatie die strijdt tegen seksisme, grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik in de brede culturele sector.

Het S.M.A.K. in Gent promoveert binnenkort tot hét Vlaamse museum voor hedendaagse en actuele kunsten. Met felicitaties van de minister voor hun sterk DNA. Waar u het S.M.A.K. nog zoal van kunt kennen: een vernietigende welzijnsanalyse van de stad Gent en preventiedienst Mensura, een dossier over de  bij het Vlaams Meldpunt Grensoverschrijdend Gedrag,  én een directeur die tegen zijn eigen medewerkers een klacht neerlegde bij de onderzoeksrechter…

​​

In Antwerpen geldt: beeldende kunst = geld, ruimte voor kunst = vastgoed. Maar kunst is geen businessmodel

De recente erfgoedkeuzes van de Vlaamse overheid versmachten het ecosysteem waarin hedendaagse kunst kan ademen, schrijven Pascal Gielen en Nele Wynants.

Wie vandaag probeert te begrijpen wat Antwerpen – en bij uitbreiding Vlaanderen – met zijn nog jonge cultuurerfgoed wil, neemt het best de fiets naar het nieuwe Zuid. Laat u niet afleiden door het zinkende Muhka, rijd recht naar het Panamarenkoplein.

Daar wordt een van de bekendste Antwerpse kunstenaars geëerd, maar het plein zelf lijkt een sarcastisch monument voor hoe de stad vandaag met kunst omgaat. Een troosteloze betonnen vlakte, geflankeerd door drie buren die het culturele tijdsgewricht in één beeld samenvatten: een private bank, een exclusieve galerie en een te duur sterrenrestaurant. Samen staan ze symbool voor een stad die steeds meer gentrificeert – en voor een cultuurbeleid dat steeds nadrukkelijker lonkt naar de privémarkt, zeker als het over beeldende kunst gaat.

...

​​

Benoeming van de 11e goudsmid van de stad Hanau

Op donderdag 15 mei stelde burgemeester Claus Kaminsky in het Deutsches Goldschmiedehaus Hanau de 11e stadsgoudsmid van Hanau voor: Vivi Touloumidi uit Antwerpen.

Sinds 2004 benoemt de stad Hanau elke twee jaar een stadsgoudsmid. De jury - Alexander Blank, Dorothea Förster, Malte Guttek, Martin Hoppe, Benjamin Pfister - besloot Vivi Touloumidi te benoemen tot 11e Stadsgoudsmid van de gebroeders Grimm-stad. In de zomer van 2025 zal de kunstenares zes weken lang in Hanau aan de Hanauer Staatsacademie voor Tekenkunst werken en een workshop geven aan geselecteerde leerlingen.

Na haar studie bedrijfskunde volgde Vivi Touloumidi een opleiding tot goudsmid in Athene. Daarna studeerde ze tot 2013 in Halifax (CA), Pforzheim (DE) en Stockholm (SE). Van 2018 tot 2022 promoveerde ze aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen & Universiteit Antwerpen (BE). Sinds 2018 geeft ze daar les en werkt ze parallel aan haar eigen artistieke projecten.

Touloumidi heeft talrijke lezingen en workshops gegeven. Haar werk is vertegenwoordigd in de collecties van het Schmuckmuseum Pforzheim (DE), het Ilias Lalalounis Jewelry Museum (GR), de Cominelli Foundation Permanent Collection (IT), Galerie Marzee (NL) en talrijke privécollecties. Ze is onder andere genomineerd voor de Friedrich Becker Prijs, de Herbert Hofmann Prijs en TALENTE.

Het Deutsches Goldschmiedehaus zal in 2026 een monografische tentoonstelling aan de kunstenaar wijden.

​

Screenings, as well as special events with Q&As and panel talks will take place throughout April, May, and June. On Wednesday, April 30 at 19:00, the cinema release will kick off at in Brussels. The screening will be followed by a Q&A session with the director. 

In hold on to her, we follow a people's tribunal—organized by both undocumented and documented resident activists—that demands accountability for the murder of two-year-old Mawda Shawri in 2018, a case of police and state violence tied to migration border controls in Belgium. 

The film – a production by , in co-production is distributed by 𝔸𝕣𝕥𝔽𝕒𝕔𝕖𝕤 𝔸𝕣𝕥 / 𝕋𝕚𝕟𝕟𝕖 𝔹𝕣𝕒𝕝, in collaboration with . This follows earlier Belgian festival screenings at the Official Competition of Film Fest Gent, Tournai Ramdam Festival, and Festival En ville! 

Most screenings are subtitled in Dutch and French (BIL). Selected screenings at Cinéma Aventure in Brussels will also feature English subtitles — see the calendar below. New screenings are announced weekly — stay updated via

CALENDAR 

Tuesday, 29 April, 20:00
Lumière ∣ MOOOV Filmfestival, Bruges Q&A with Robin Vanbesien, Henriette Essami-Khaullot and Benoit Dhondt  

Wednesday, 30 April, 19:00
Aventure, Brussels (French & Dutch subtitles)
Q&A with Robin Vanbesien   

Thursday, 1 May, 14:30
Aventure, Brussels (French & Dutch subtitles)

Thursday, 1 May, 20:00
UGC ∣ MOOOV Filmfestival, Turnhout
Q&A with Robin Vanbesien   

Friday, 2 May, 17:00
Aventure, Brussels (English subtitles)   

Saturday, 3 May, 14:30
Aventure, Brussels (French & Dutch subtitles)   

Saturday, 3 May, 17:00
Cinema Storck, Oostende 

Saturday, 3 May, 19:15
Lumière ∣ MOOOV Filmfestival, Bruges   

Monday, 5 May, 14:30
Aventure, Brussels (French & Dutch subtitles)   

Tuesday, 6 May, 17:00
Aventure, Brussels (English subtitles) 

Tuesday, 6 May, 19:45 
Studio Skoop ∣ Openbare Werken Festival, Ghent 

Friday, 9 May, 20:00
Plaza Arthouse Cinema, Mons
Q&A with Robin Vanbesien 

Saturday, 10 May, 17:30
Studio Skoop ∣ Openbare Werken Festival, Ghent 

Thursday, 15 May, 19:30
Studio Skoop ∣ Openbare Werken Festival, Ghent
Q&A with Robin Vanbesien, Albina Fetahaj and Flor Didden 

Friday, 16 May, 20:00
Cinema Storck, Oostende 

Saturday, 17 May, 17:00
De Cinema, Antwerp
Q&A with Robin Vanbesien, Henriette Essaumi-Khaullot (Comité des Femmes sans Papiers) and Pascal Gielen (University of Antwerp), moderated by Samira Bendadi (MO* magazine) 

Sunday, 18 May, 19:30
De Cinema, Antwerp 

Thursday, 29 May, 16:30
De Cinema ∣ Antwerp Art Weekend 

Friday, 30 May, 16:30
De Cinema ∣ Antwerp Art Weekend 

Saturday, 31 May, 16:30
De Cinema ∣ Antwerp Art Weekend
Q&A with Robin Vanbesien 

Sunday, 1 June, 16:30
De Cinema ∣ Antwerp Art Weekend 

Sunday, 10 June, 20:15
BUDA, Kortrijk 
Q&A with Robin Vanbesien and others (tbc) 

Friday, 20 June, 20:00
NW, Aalst
Q&A with Robin Vanbesien and others (tbc)

Op 8 mei verschijnt 'alle fonteinen', de eerste dichtbundel van ARIA-alumnus Vincent Van Meenen. Op 9 mei om 19u wordt de bundel voorgesteld by in Oostende. Vincent zal er zelf voorlezen.

Dit aprilnummer van FORUM+ viert verwevenheid en het gevoel van gemeenschap dat gecreëerd wordt binnen diverse artistieke samenwerkingen. Het hart van FORUM+ bestaat uit een dynamisch netwerk waarin onderzoekers, kunstenaars en denkers met elkaar in gesprek gaan over de grenzen van artistieke disciplines, instituten, talen en landen heen. De steun van iedereen die meewerkt aan FORUM+ vormt een gemeenschap die onderzoek in de kunsten niet alleen documenteert, maar ook actief vormgeeft—gedragen door dialoog, kritische reflectie en een gedeelde nieuwsgierigheid. We hopen dat jij net zoveel plezier beleeft aan het lezen van als wij aan het maken ervan.

“Make it look real,” the clients of a photo studio in Pakistan urge the photographer. They want a photo of themselves with girls, and preferably holding a gun or sitting on a motorcycle, even though they have none of these things. So their photos are pasted onto stock photos. In a sense, these studios are selling a lie, but at the same time the photos bring to light the dreams and ambitions of their clients.

Photojournalist and director Danial Shah focuses on the fake to reveal the real. While a photographer polishes away imperfections, they discuss why white skin is considered better than black. And amid the photoshopped images, the photographer shares his desire to flee the country, while he tells Shah about the genocide of the Hazaras.

One earns his living by making fake photos, the other sells realistic news photos to US newspapers such as The New York Times. Although the photographers and the filmmaker relate to reality in opposite ways, the boundaries between them begin to blur. They direct their cameras at each other and thus become the subject of each other’s work.

​​

Unesco beschermt Belgische kermiscultuur als immaterieel erfgoed: "Eindelijk erkenning voor eeuwenoude traditie" 

De Belgische kermiscultuur is door Unesco erkend als immaterieel cultureel erfgoed.  "Eindelijk krijgen foorkramers erkenning voor hun werk en hun soms zware, nomadische leven", klinkt het bij onderzoekers van Science at the fair (��������Ƶ). 

Dat Unesco de kermiscultuur erkent, betekent zeer veel voor de 1.200 actieve foorkramers in België: "Zij zijn een hechte groep die vaak aan elkaar verwant is, aangezien ze meestal hun ouders opvolgen", zegt onderzoeker Nele Wynants.

De erkenning is het resultaat van een dossier dat 10 jaar geleden al werd opgestart. 10 jaar lang werkten de Belgische en Franse regeringen, samen met kermisverenigingen en academici, aan een aanvraag om de kermiscultuur te erkennen als erfgoed. Die samenwerking werpt nu haar vruchten af. 

Volgens de onderzoekers van de Universiteit van Antwerpen is het niet meer dan logisch dat Belgische kermissen erkend worden als cultureel erfgoed: "In België vinden er nog steeds zo’n 2.000 kermissen per jaar plaats. Ze zijn een prachtig voorbeeld van volkscultuur en bovendien bestaan ze al sinds de middeleeuwen." 

Bron van wetenschappelijke kennis en techniek

Hoewel kermissen al sinds de middeleeuwen plaatsvinden, zien ze er nu een stuk anders uit dan toen, vertelt Nele Wynants van Science at the Fair: "Nu zien we vooral mechanische attracties, terwijl kermissen vroeger ook een plek waren om bij te leren. Er waren theatershows die balanceerden tussen magie en wetenschap en verschillende musea."

Wynants onderzoekt met haar project de rol van kermissen bij de verspreiding van wetenschap: "In de 19e eeuw kon maar een minderheid van de bevolking lezen. De jaarlijkse kermis was toen de belangrijkste bron van informatie. Op die manier kon men toen ook kennis uitwisselen."

Veel van de technologische vooruitgangen van de voorbije 150 jaar werden voor het eerst getoond op kermissen. Enkele maanden nadat Wilhelm Röntgen ontdekte dat je met behulp van straling aan medische beeldvorming kon doen, was dit al te zien op kermissen. 

Deze wetenschappelijke ontwikkelingen werden getoond door zogenaamde 'physiciens'. Zij gebruikten wetenschappelijke ontdekkingen om allerlei acts uit te voeren. Ook de elektrische naaimachine of de eerste vormen van fotografie zijn hier een voorbeeld van. 

"Sommige wetenschappelijke attracties hadden ook een opvoedende rol voor het publiek"

Nele Wynants, coördinator van Science at the fair

Ook voor de anatomische kennis van de mensen speelden kermissen een belangrijke rol: "In de zogenaamde 'anatomische musea' konden mensen kennis opdoen over het menselijk lichaam. Daar bevonden zich verschillende wassen beelden van het menselijk lichaam. Die wassen beelden werden ook gebruikt in de opleidingen geneeskunde van die tijd", verklaart Wynants.  

De anatomische musea hadden vaak ook een opvoedend karakter zegt ze: "Via die wassen beelden konden mensen ook bijleren over de gevolgen van alcoholmisbruik op het menselijk lichaam. Ook de ontwikkeling van een foetus in de baarmoeder was een typisch voorbeeld van iets dat mensen in zulke musea konden zien." 

Bron: - Klaas Wauterswo 04 dec - 16:44

De prijs "" is een van de meest prestigieuze prijzen die de Academie op de Openbare Vergadering uitreikt. Sinds 2001 wordt jaarlijks een jong Vlaams onderzoeker of kunstenaar bekroond in de categorieën Natuurwetenschappen, Menswetenschappen, Kunsten en Technische Wetenschappen (sinds 2009). Het bedrag voor deze prijs is €10.000. ​&�Բ�����;

​

​Sammy Baloji (Laureaat van de Klasse Kunsten) focust op het erfgoed van de Katanga mijnen in de Democratische Republiek Congo. Zijn onderzoeksresultaten zet hij om in video, installaties, sculpturen en fotografie. Tijd en ruimte worden daarbij gemanipuleerd om oude koloniale verhalen met hedendaags economisch imperialisme te vergelijken. Zijn kritische blik wijst ons op culturele clichés in het collectieve geheugen en op het sociaal-politiek machtsspel dat menselijk gedrag blijft dicteren.

​​

5 December 2024, Center for the Humanities, New York

How can we break through a culture of mistrust? Suspicion regarding our fellow beings, the authorities and enterprises is growing, blamed on passing the buck and feelings of impotence. 

'Trust: Building on the Cultural Commons' highlights the crucial role played by cultural commons, shared common life and its customs, practices, knowledge and values.

​Read more​

We doen wat er van ons verwacht wordt met veel discipline. En tussen de hectiek en de stress door, dient zich een andere behoefte aan: de behoefte aan rust, vakantie, aan tijd voor contemplatie en rustige reflectie wellicht, of zelfs nietsdoen, stilstaan, om te verwijlen. De verlangde transitie komt niet makkelijk, het is hard werken om los te laten, om te remmen, om uit onze routine te raken door te vertragen en te ont-disciplineren. We hopen dat je op zult pakken om te lezen als gelegenheid, als ruimte, als interventie, of oponthoud. Neem er alsjeblieft ruim de tijd voor. Noteer de verrassingen, de onderbrekingen en de uitnodiging om onscherpte toe te laten, laat het lezen ook underwhelming zijn, en doe er idioot lang over. Met het lezen van FORUM+wensen we jullie een enorme vertraging toe.

(Coverbeeld: Anton Cotteleer, Orange, 1980-2024)

Selected for the  of the 51st edition of Film Fest Ghent, hold on to her by Robin Vanbesien will have its Belgian premiere on Wednesday 16th of October 2024 at 19:30 at  in Ghent.

Two additional screenings will be held on Thursday, 17th of October and Sunday, 20th of October. Tickets for all screenings are .

• 16.10.24, 19:30

• Belgian Premiere
• Kinepolis 1 + Q&A with the director and the cast
�Ĩ
• Subtitles: Dutch-French 

• 17.10.24, 10:00

• Kinepolis 1 + Q&A with the director and the cast
 
• Subtitles: Dutch-French 

• 20.10.24, 14:00
• Kinepolis 8
• Subtitles: English 

Robin Vanbesien’s hold on to her traces a lived social infrastructure of care, solidarity and struggle that addresses a recent case of police and state violence in the context of migration border control in Belgium.  

In 2018, two year-old Mawda Shawri, daughter of Phrast and Shamden and sister to Hama, was shot dead by a Belgian police officer during a car chase on a central highway. In 2023, over 40 people, both undocumented and documented resident activists, assembled before the camera at La Voix des sans papiers in Brussels to stage a collective hearing of documents from and reactions to Mawda’s case. Together they produce the counter-evidence of this deadly Channel crossing, and they practice justice as a sensuous social space for collective mourning and healing. 

“This film is an invitation—an invitation to attune ourselves to a collective hearing, an invitation to rehearse, together, the capacity to hold transformation.” - Robin Vanbesien

Hold on to her is part of the doctoral project 'Ciné-Place Making' by Robin Vanbesien at Sint Lucas Antwerp and the University of Antwerp.

^{De Sinksenfoor op de Leien vorige eeuw. Op de foto is het ‘bokskraam’ te zien. — © Archief GvA}

Onderzoekers van de ��������Ƶ tonen op de Sinksenfoor hoe de kermis er meer dan 100 jaar geleden uitzag. Beelden uit archieven laten zien dat de kermis vroeger ook een plek was om bij te leren over de laatste wetenschappelijke bevindingen.

Vroeger was de kermis niet alleen vermaak maar ook een plek om bij te leren over geneeskunde, aardrijkskunde, geschiedenis en de laatste nieuwe technologieën, zoals röntgenstraling. “We willen de bezoekers op deze editie van de Sinksenfoor laten kennismaken met wat er vroeger allemaal op de kermis te beleven én te leren viel”, zegt onderzoeker Bart Moens.

Dat gebeurt aan de hand van video’s, foto’s en affiches van een hypnotiseur, een anatomisch kabinet, microben onder de microscoop, een vrouw met drie hoofden, een cinema op wielen en zoveel meer. In de negentiende eeuw kon slechts een minderheid lezen en moderne communicatiemiddelen waren nog niet voorhanden. De jaarlijkse kermis was dan ook een belangrijke bron van kennis en informatie.

“De geschiedenis van wetenschap, theater en media is heel sterk met elkaar verweven, al zijn we ons daar vaak niet van bewust”, vertelt professor Nele Wynants. Zij is het hoofd van het onderzoeksproject Science at the Fair.

Naast het informeren van de bezoekers van de Sinksenfoor, willen de onderzoekers geïnteresseerden betrekken bij hun onderzoek. Wie graag op zolders en in archieven snuistert of oude foto’s of postkaarten van meer dan 100 jaar geleden kan een handje helpen.

Onder andere door deel te nemen aan het onderzoek ‘Kiekjes van de Kermis’. Er wordt vooral gezocht naar beelden van de periode tussen 1850 en 1914. Maar ook recentere foto’s zijn dan welkom”.

Het kraam van de ��������Ƶ staat op zaterdag 18 en zondag 19 mei op de Sinksenfoor op Spoor Oost.

www.iedereenwetenschapper.be.
(pvdp)

Bron:  15 mei 2024

Dit bevat een fascinerende diversiteit aan bijdragen uit de verschillende velden, genres en disciplines van de kunsten en artistiek onderzoek. De bijdragen situeren zich allemaal in de wereld en zijn geworteld in de maatschappij waarvan we allemaal deel uitmaken. Ontdek het nu zelf in ons gloednieuwe nummer. We wensen je veel leesplezier!

��������Ƶ zoekt foto's van kermissen voor de Eerste Wereldoorlog 

De ��������Ƶ zoekt oude foto's van kermissen tussen 1850 en 1914. Wetenschappers willen een correcter beeld van de foren uit die tijd. "Op affiches en strooibiljetten uit die tijd overdrijven de foorkramers graag. Foto's kunnen een correct beeld geven", zeggen de onderzoekers.

Hoe zag de kermis eruit voor de Eerste Wereldoorlog? Die vraag stellen wetenschappers van de ��������Ƶ zich. Met hun project Science at the Fair onderzoeken ze welke rol kermissen hadden bij de verspreiding van wetenschappelijke en technologische vooruitgang tussen 1850 en 1914. 

Kermisgangers ontdekten de eerste films, anatomische musea en exotische dieren

Eva Andersen, historica ��������Ƶ

"We hebben veel archiefmateriaal. Maar foorkramers uit die periode overdrijven graag op hun affiches en strooibiljetten. We zien de meest exotische dieren en experimenten. Foto's kunnen dat beeld bijsturen", zegt historica Eva Andersen. "We kunnen ook in kaart brengen wie de foren zoal bezocht."

Röntgenstralen en exotische dieren

In de negentiende eeuw waren kermissen een doorgeefluik van kennis en innovatie. "De eerste films zag je op de kermis. Je vond er ook musea die de anatomie van de mens toonden. Er waren experimenten met röntgenstralen", zegt Andersen. "Kinderen en kunstenaars kwamen er ook in contact met exotische dieren. Ze leerden er over de habitats waarin ze voorkwamen." 

Wie zelf oude foto's of postkaarten heeft van Belgische, Nederlandse, Franse, Duitse of Luxemburgse kermissen, kan ze via  aan de ��������Ƶ bezorgen.

Bron: 4 maart 2024

_{“Het delen van kwetsbaarheden creëert vertrouwen”, meent cultuursocioloog Pascal Gielen. © Koen Devriendt}

“Geloof is blind vertrouwen”

Argwaan viert hoogtij. Het vertrouwen in de overheid, in de wetenschap en in de Kerk heeft de afgelopen jaren een flinke deuk gekregen. Pascal Gielen denkt in zijn jongste boek Vertrouwen na over hoe we dat kunnen herstellen. De oplossing ligt alvast niet in nog meer regels: “Door doorgedreven controle groeit wantrouwen.”

Nabijheid, Kwetsbaarheid, Passiviteit, het ene na het andere boek van Pascal Gielen rolt van de persen. De kunst- en cultuursocioloog werpt telkens een kritische blik op een uiterst actuele maatschappelijke kwestie – zoals de oorlog in Oekraïne of de toegenomen digitalisering – om vervolgens door te stoten naar tijdloze vragen: wanneer wordt pacifisme berusting? Wat gaat verloren in het sociaal contact zonder nabijheid? Een speciale rol is telkens weggelegd voor kunstenaars om maatschappelijke kwalen aan te kaarten. Dat tonen zijn boeken ook visueel. Illustraties van kunstenaars zetten de boodschap kracht bij. In zijn jongste boek laat de hoogleraar zijn licht schijnen op het afgenomen vertrouwen. Ook hier ziet hij een rol voor kunstenaars weggelegd om de stemlozen een stem te geven in een steeds complexere maatschappij.

Lees het volledige artikel via .

Bron: , 28 februari 2024